Lesmethodes… ‘Achtergrond’

Nu we vastgesteld hebben wat we moeten vermijden, kunnen we een aantal methodes doornemen en welke voordelen ze hebben. Lessen kunnen namelijk, net als lesboeken, enorm verschillen van elkaar. Wat niet betekend dat de ene methode meer waarde heeft dan de andere, maar afhankelijk van de leerling kan een verschil in aanpak veel uitmaken.

Om niet in te gaan op verschillende, al ruim gedocumenteerde lesmethodes, zal ik een aantal onderdelen en hoe deze te combineren zijn beschrijven. Een lesmethode, hoe organisch deze ook lijkt, bestaat namelijk uit veel verschillende onderdelen die allemaal met elkaar in verband staan. Wat belangrijk is om te beseffen dat er niet een aanpak de juiste is, maar dat de leerling in kwestie deze voor het grootste deel bepaalt door de mentaliteit en achtergrond.

Een leerling die al een instrument heeft gespeeld is al gewend geluid te kunnen maken, soms is techniek of slechts gewenning aan de verhoudingen van het instrument het enige dat ze in de weg staat. Een cellist die begint basgitaar te spelen voelt vaak alsof ze een spiekbrief is gegeven, ze zijn niet gewend een noot te kunnen spelen die altijd ‘zuiver’ is. Tegelijkertijd krijgt de cellist ook te maken met ‘fretbuzz’, waar een noot wellicht wel zuiver is, maar niet goed genoeg gefret. Soms is een zuivere noot die aanbrand lelijker dan een mooie, bijna zuivere noot.

Dat wil echter niet zeggen dat een dergelijk overgang van de enige situatie is waar op gelet moet worden. Een trompetist die na 10 jaar overgaat naar piano komt in een situatie terecht waar ze muzikaal al veel ervaring hebben, maar totaal geen affiliatie met het instrument. Hier is het belangrijk dat de docent hier rekening mee houdt, zodat de leerling niet gefrustreerd raakt met het compleet nieuwe begin en de mogelijke beperkingen in hun muzikale ervaring.

Een groot onderdeel van mijn lessen is hier altijd op ingespeeld. Als een leerling bijvoorbeeld al noten kan lezen, door het spelen van een trompet of piano, geeft ze dit vaak geen voordeel maar juist een nadeel. Ze kunnen een al begrepen, leesbare taal namelijk vaak niet direct overzetten naar het nieuwe instrument, terwijl ze tegelijkertijd wel zien waar ze allemaal niet toe in staat zijn. In een dergelijke situatie kan het verstandig zijn om dit juist te vermijden en eerst te concentreren om het spelen, om zo te zorgen dat de leerling zich gemakkelijk voelt met het instrument en daadwerkelijk muziek maakt.

Dat is in elke les altijd het belangrijkste, dat de leerling muziek maakt en dit op een prettige wijze doet en leert. Daarover de volgende keer meer, ‘hoe’ geef ik informatie door en ‘waarom’ kies ik die manier. Blijf spelen en tot binnenkort…